Het is echt zo'n patroonwoord, een woord, dat je te vaak gebruikt zonder betekenis.
En tegelijkertijd, als je er echt naar luistert, dan hoor je door de gaten van het woord heen een verlangen, een wens, iets dat je eigenlijk wilt en niet toegeeft.
Ach...wat ik eigenlijk wil, verzucht ze, terwijl ze tegenover me zit...
Ik zou wel een tijdje helemaal op mezelf zijn, zodat ik me niet steeds maar aanpas...
En dat is dan een van de vele opmerkingen die dagelijks, zomaar tussendoor de woordenstroom passeren...
Vandaar...stof voor een boekje...
Kom op 4 april naar de lente-ontmoeting in Dordrecht...dan is de eerste versie van het boekje er en kun je meepraten en mee vormgeven en meedoen om het te verdiepen en ben je eigenlijk een middag en avond bezig om je verlangen te voeden...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten